هشدار انجمن دیابت گابریک درباره عدم تخصیص ارز به سنسورهای دیابت؛ نگرانی از تهدید امنیت درمانی بیماران
در حالی که بیماران مبتلا به دیابت برای کنترل مستمر بیماری خود به ابزارهای دقیق پایش قند خون وابستهاند، تداوم ابهام در روند تخصیص ارز به سنسورهای پایش مداوم قند خون (CGM) نگرانیهایی جدی در میان بیماران، خانوادهها و فعالان حوزه سلامت ایجاد کرده است. انجمن دیابت گابریک با اشاره به این وضعیت هشدار داده است که استمرار شرایط فعلی، علاوه بر افزایش قیمت سنسورها، میتواند امنیت درمانی بیماران دیابتی را تحت تأثیر قرار داده و دسترسی پایدار به این تجهیزات حیاتی را با چالش مواجه کند.
به گفته این انجمن، عدم تخصیص ارز تنها یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه میتواند پیامدهای مستقیم درمانی و روانی برای بیماران و خانوادههای آنان به همراه داشته باشد. همچنین این وضعیت، تمامی شرکتهای فعال در حوزه واردات و تأمین تجهیزات دیابت را نیز تحت تأثیر قرار داده و خطر اختلال در زنجیره تأمین را افزایش داده است.
سنسور دیابت؛ ابزار درمانی، نه کالای جانبی
دکتر استقامتی، رئیس هیئتمدیره انجمن دیابت گابریک، با اشاره به اهمیت سنسورهای پایش قند خون در مدیریت بیماری دیابت گفت:
«سنسورهای دیابت و دیگر ملزومات کنترل قند خون، ابزارهای جانبی یا انتخابی محسوب نمیشوند. در راهنماهای علمی معتبر دنیا استفاده از این تجهیزات توصیه شده و شواهد علمی بر ضرورت آن تأکید دارد. برای بسیاری از بیماران، بهویژه کودکان مبتلا به دیابت نوع یک، این ابزارها بخشی از مراقبت روزانه هستند. وقتی تخصیص ارز پایدار نباشد، زنجیره تأمین دچار اختلال میشود و هزینهها افزایش پیدا میکند؛ موضوعی که خانوادهها را با نگرانی دائمی روبهرو کرده است.»
به گفته وی، نگرانی اصلی خانوادهها فقط افزایش قیمت نیست، بلکه نبود اطمینان نسبت به استمرار دسترسی به این تجهیزات است؛ مسئلهای که در بیماری مزمنی مانند دیابت نمیتوان آن را به تعویق انداخت.
اختلال در تأمین سنسورها؛ افزایش ریسکهای درمانی
رئیس هیئتمدیره انجمن دیابت گابریک با تأکید بر اهمیت پایش مستمر قند خون افزود:
«خانوادههایی که کودک مبتلا به دیابت دارند، عملاً بهصورت شبانهروزی وضعیت قند خون را کنترل میکنند. کاهش دسترسی به سنسورها به دلیل مشکلات ارزی میتواند کنترل بیماری را دشوار کرده و خطراتی مانند افت یا افزایش ناگهانی قند خون، بیهوشی، تشنج و سایر عوارض جدی را افزایش دهد.»
او این موضوع را یک نگرانی واقعی برای بیماران و خانوادهها دانست؛ نگرانیای که علاوه بر پیامدهای درمانی، فشار روانی قابل توجهی نیز ایجاد میکند.
کاهش مصرف سنسور؛ تصمیمی از سر اجبار اقتصادی
انجمن دیابت گابریک اعلام کرده است افزایش قیمت ناشی از عدم تخصیص ارز با نرخ قبلی و نبود چشمانداز مشخص برای تأمین ارز، برخی خانوادهها را ناچار کرده مصرف سنسور را محدود کنند یا حتی از آن صرفنظر کنند. تصمیمی که اغلب از سر اجبار اقتصادی گرفته میشود، اما میتواند پیامدهای درمانی کوتاهمدت و بلندمدت به همراه داشته باشد.
دکتر استقامتی در این باره گفت:
«عدم تأمین پایدار سنسورهای دیابت با قیمت منطقی، در نهایت کیفیت زندگی بیماران را کاهش میدهد و هزینههای بسیار بیشتری را در آینده به خانوادهها و نظام سلامت تحمیل خواهد کرد.»
مطالبه انجمن دیابت؛ تخصیص ارز پایدار برای تجهیزات حیاتی
انجمن دیابت گابریک با تأکید بر مسئولیت سیاستگذاران حوزه سلامت اعلام کرده انتظار میرود سازوکار تخصیص ارز پایدار و قابل اتکا برای سنسورهای دیابت و سایر ملزومات کنترل بیماری در کوتاهترین زمان ممکن اجرایی شود. به گفته این انجمن، این تجهیزات باید در ردیف کالاهای ضروری حوزه سلامت قرار گیرند تا بیماران از تبعات مستقیم نوسانات ارزی در امان بمانند.
جمعبندی؛ چالش اقتصادی با پیامدهای درمانی
در پایان، انجمن دیابت گابریک ضمن ابراز نگرانی نسبت به ادامه روند فعلی تأکید کرده است بلاتکلیفی در تخصیص ارز برای سنسورهای دیابت میتواند به تدریج به یک بحران پنهان اما جدی برای جامعه دیابت تبدیل شود؛ بحرانی که علاوه بر فشار اقتصادی، پیامدهای جسمی و روانی قابل توجهی برای بیماران و خانوادههای آنان به همراه خواهد داشت.
