وقتی مأموریت ۳۰ ساعت طول میکشد و بازگشتی هم در کار نیست، سؤال سادهای مطرح میشود: خلبانان بمبافکن رادارگریز B-2 کِی و کجا میخوابند؟
۱۳۱ مطلب
وقتی مأموریت ۳۰ ساعت طول میکشد و بازگشتی هم در کار نیست، سؤال سادهای مطرح میشود: خلبانان بمبافکن رادارگریز B-2 کِی و کجا میخوابند؟
تحقیق منتشرشده در یک مجله علمی معتبر چینی، بر اهمیت شبیهسازیهای پیشرفته در ارزیابی فناوری رادارگریز تأکید دارد. این نرمافزار توسط دانشمندان مرکز تحقیق و توسعه آیرودینامیک چین (CARDC) توسعه یافته است.
در حالی که بمبافکن رادارگریز B‑21 Raider هنوز وارد خدمت کامل نشده، پژوهشگران چینی مدعی شدهاند با شبیهسازی دیجیتال توانستهاند به «نقاط ضعف پنهان» در طراحی آیرودینامیکی آن برسند؛ ادعایی که بیش از آنکه درباره یک هواپیما باشد، درباره جنگ نرمافزارهاست.
در حالی که میانگین عمر یک بمب افکن در طول جنگ جهانی دوم بسیار کوتاه بود، بلو استریک موفق شد رکورد خیره کننده ۱۱۰ ماموریت رزمی را ثبت کند.
نکته ای که این هواپیما را به یک افسانه تبدیل کرد، امنیت خدمه آن بود. در طول تمامی این ماموریت های پرخطر، حتی یک نفر از خدمه آن کشته یا مجروح نشد؛ آماری که در آن زمان چیزی شبیه به معجزه بود.
ویدئویی خیرهکننده از جنگنده بمبافکن آمریکایی جنرال داینامیکس F-۱۱۱ Aardvark که در آن، این هواپیما در حال پرواز بر فراز اقیانوس، بالهای متغیر خود (Variable-Sweep Wings) را به تدریج به سمت عقب میکشد.
چین در حال توسعه بمبافکن راهبردی رادارگریز H-۲۰ است؛ هواپیمایی که میتواند با برد بیش از ۸ هزار کیلومتر و توان حمل سلاحهای هستهای، تهدیدی جدی برای پایگاههای آمریکا در اقیانوس آرام ایجاد کند.
توپچیهای برجک کروی بمبافکنهای آمریکایی، در تنگترین و خطرناکترین جایگاه پروازی جنگ جهانی دوم میجنگیدند؛ محفظهای شیشهای زیر شکم هواپیما که هر لحظه میتوانست به تلهای مرگبار بدل شود.
نیروی هوایی ایالات متحده با کنار گذاشتن تدریجی B-1 و B-2 و تکیه بر B-21 پنهانکار و B-52 افسانهای، در حال بازتعریف قدرت ضربت راهبردی خود برای نبردهای آینده است.
پنتاگون بر سر صادرات بمبافکن استراتژیک B-۲۱ به متحدان دچار تردید است. از یک سو، افزایش تولید و مقابله با H-۲۰ چین وسوسهانگیز است، و از سوی دیگر، لو رفتن فناوریهای پیشرفته رادارگریزی خط قرمز امنیت ملی آمریکا محسوب میشود.