۷۴۸۵ مطلب
گزارش فارنافرز نشان میدهد با وجود سقوط بشار اسد و رویکارآمدن احمد الشرع، روسیه توانسته حضور نظامی و نفوذ خود را در سوریه حفظ و حتی بازتعریف کند. کرملین با رویکردی عملگرایانه، روابطش را با دولت جدید، نیروهای کرد و بازیگران منطقهای چون ترکیه و اسرائیل متوازن کرده تا جای پای خود را در طرطوس و حمیمیم تثبیت کند. هرچند نفوذش به دوران اوج بازنمیگردد، اما همچنان بازیگری مؤثر باقی میماند؛ درحالیکه غرب بهجای تقابل، بر بازسازی سوریه باید تمرکز کند.
به گفته این نویسنده مستقل ساکن تورنتو، ریشه بحران سوریه در «خطای تاریخی» قدرتهای استعماری پس از جنگ جهانی اول نهفته است، زمانی که مرزهای خاورمیانه را بدون توجه به خواستههای ملتها ترسیم و زمینه یک قرن منازعه را ایجاد کردند.
اگرچه نخستین انتخابات پارلمانی اتفاق مهمی در سوریه پسا اسد به شمار میرود، منتقدان این رقابت انتخاباتی میگویند رایگیری جزئی و غیرمستقیم بیانگر نظر کل مردم کشور نیست.
مقدمات برگزاری نخستین انتخابات پارلمانی سوریه پس از کنار رفتن بشار اسد انجام شده است.
دولت موقت سوریه، دلیل در پیش گرفتن راهکاری جدید و متفاوت از قبل در برگزاری انتخابات را بیثباتی در کشور عنوان کرده است.
عربستان قصد دارد با در نظر داشتن احتمال ظهور مجدد ایران، تجارت کاپتاگون در سوریه را محدود کند. همزمان با اینکه تحریمهای جهانی حکومت اسد را فلج کرد، دولت سوریه به بازارهای غیرقانونی روی آورد که بزرگترین آنها تولید و قاچاق کاپتاگون بود. عربستان سعودی به سرعت به بازار بزرگی برای کاپتاگون تبدیل شد و با بحران رو به رشد مواد مخدر روبهرو است. در حالی که تولید کاپتاگون از سوریه خارج شده است، ریاض میخواهد خطر ظهور مجدد آن را کاهش دهد.
در حالی که بشار اسد رئیسجمهور سابق سوریه، ماههاست در مسکو اقامت دارد، منابع خبری از تلاش برای مسمومسازی او خبر دادهاند؛ اقدامی که گفته میشود با هدف تحت فشار قرار دادن دولت روسیه صورت گرفته است.
تصاویری از ابومحمد الجولانی ملقب به احمد الشرع، رئیسجمهور سوریه در حال بازی بیلیارد منتشر شده است. پیشتر نیز ویدیوهایی از الشرع در حال اسبسواری و بسکتبال منتشر شده بود.
قلعه حلب، یکی از سازههای تاریخی مهم سوریه، پس از پایان مرمتهای گسترده، در مراسمی رسمی دوباره برای بازدید عموم گشوده شد.
این گزارش با مرور اظهارات تام باراک و سیاستهای اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نشان میدهد تلآویو با اتکای به حمایت بیقید و شرط آمریکا، مرزهای سنتی را بیاعتبار کرده و راهبردی هژمونیک برای سلطه سرزمینی و نظامی در غزه، لبنان و سوریه دنبال میکند. از «دکترین فردای جنگ» نتانیاهو تا الهام از «طرح ینون» و سیاست «پیرامونی» بنگوریون، هدف تضعیف و تجزیه کشورهای عربی، ایجاد مناطق حائل و بهرهگیری از اقلیتهاست.
