۱۰۷۵ مطلب
همه اهالی رسانه میدانند که اگر در این شرایط کسی از روزنامهنگاران مستقل کوچکترین صحبتی کند که باعث شعلهورتر شدن بحران شود، حسابش با کرامالکاتبین است. هیچ عقل سلیمی هم نمیپذیرد که فحاشی به معترضان، جز جریتر کردن آنان، هیچ حاصلی ندارد. درحالیکه همه مقامات کشور اعتراض مردم را پذیرفتهاند و سعی میکنند بحران گستردهتر نشود، مجری سیمای مثلاً ملی چرا باید به آتش این بحران بدمد؟
یوسف پزشکیان پیامی کنایهآمیز خطاب به صداوسیما منتشر کرد.
یک استاد دانشگاه، دیروز ۱۰ دی ۱۴۰۴ در سفر پزشکیان به شهر کرد، پیشنهاد کاهش ۵۰ درصدی بودجه صداوسیما را به رئیسجمهور داد.
مردم تنها با مرور کوتاه و گذرای شبکههای تلویزیون مخاطب صداوسیما به حساب میآیند؛ در حالی که این ملاک دقیق نیست. علاوه بر این بسیاری از مخاطبان تنها تماشاگر مسابقات فوتبال از تلویزیون هستند و آنها نیز مخاطب پیگیر و ثابت تلویزیون محسوب نمیشوند.
رئیس سازمان صدا و سیما اعلام کرد که خبر منتشرشده درباره مانور موشکی بر اساس اطلاعات یک منبع آگاه بوده و صحت آن کاملاً موثق است، هرچند دو مقام رسمی نظامی اعلام کردند که مانور موشکی انجام نشده است. وی گفت: «در مورد خبر مربوط به مانور موشکی، دو مقام رسمی نظامی به ما اطلاع دادند که این مانور موشکی نبوده است، اما ما خبر را به استناد منبع آگاه منتشر کردیم و این خبر کاملاً موثق بود.» وی با تأکید بر اهمیت اتکا به منابع مطلع در پوشش اخبار حساس، اعلام کرد که اطلاعرسانی دقیق و سریع به مردم یکی از…
بودجه سازمان صداوسیما با افزایشی حدود ۲۰ درصد، به بیش از ۳۳ هزار میلیارد تومان در بودجه ۱۴۰۵ رسیده است.
وحید آگاه، حقوقدان، در اظهارنظری صریح روی آنتن زنده تلویزیون اعلام کرد همانطور که روزنامه «کیهان» امکان رگولاتوری و اعمال نظارت بر سایر روزنامهها را ندارد، صداوسیما نیز نباید نقش تنظیمگر برای شبکه نمایش خانگی را بر عهده بگیرد.صداوسیما «یکی است مثل همه» و نباید خود را در جایگاه نهاد ناظر بر سایر رسانهها تعریف کند.این صحبتها که در آنتن زنده مطرح شد، از سوی برخی کاربران بهعنوان موضعی متفاوت و کمسابقه در رسانه ملی تلقی شده و واکنشهایی را در شبکههای اجتماعی بهدنبال داشته است.
صداوسیما در جایی به مداخلهگران پزشکی و طب سنتی تریبون میدهد که سالهاست به دلیل موافقنبودن با خط فکری بسیاری از پزشکان برجسته کشور مانع حضور آنان در برنامههای مرتبط با حوزه سلامت میشود.
در ایران معیارهای نظارت بر محتوا و رسانه در ساختاری مانند صداوسیما، وزارت ارشاد و ساترا، با جامعهای که در آن زیست میکنیم، چه میزان مطابقت دارد یا نزدیک است؟ چه بحثهایی از سوی جامعه به عنوان موارد تهدیدکننده امنیت ملی شناخته میشود و این تنظیمگران چه مواردی را ذیل این موضوع قرار میدهند؟ آیا برنامههای صداوسیما در اشکال و پلتفرمهای دیگر تکثیر خواهند شد؟
با گذشت چند ماه از تغییر مدیریت در «ساترا» و امیدها به بازتعریف اقتدار این نهاد، روند تحولات اخیر نشان میدهد که سیاستهای نظارتی ساترا دوباره به سمت رویکرد حداقلی و محافظهکارانه گذشته بازگشته است.
