کهکشان راه شیری بخشی از ساختار بزرگتری به نام ابرخوشه لانیاکیا (Laniakea) است که ۲۵۰ میلیون سال نوری وسعت دارد.
۸۴ مطلب
کهکشان راه شیری بخشی از ساختار بزرگتری به نام ابرخوشه لانیاکیا (Laniakea) است که ۲۵۰ میلیون سال نوری وسعت دارد.
سرعت چرخش این سیاهچاله چنان زیاد است که بافت فضازمان را به یک توپ فوتبال آمریکایی شبیه کرده است.
ستاره ما به دور قلب کهکشان راه شیری با سرعت خیره کننده ۷۲۰۰۰۰ کیلومتر در ساعت میگردد و کل منظومه شمسی را همراه خود میکشاند.
فیزیکدانان دانشگاه «امآیتی» (MIT) با سنجش سرعت ستارهها در سراسر کهکشان راه شیری دریافتند که ستارههای دورتر یک قرص کهکشانی در مقایسه با ستارههایی که به مرکز کهکشان نزدیکتر هستند، کندتر از حد انتظار حرکت میکنند.
یک گروه پژوهشی بینالمللی سعی دارند به هویت یک جرم عجیب پی ببرند که در حومه کهکشان راه شیری یافت شده است و احتمال میدهند که یک ستاره نوترونی یا یک سیاهچاله باشد.
یک گروه پژوهشی بینالمللی به سرپرستی «ایوان بار» (Ewan Barr) و «آرونیما دوتا» (Arunima Dutta) اخترفیزیکدانان «مؤسسه نجوم رادیویی ماکس پلانک»، این جرم را با بررسی یک تپاختر میلیثانیهای عجیب به نام «PSR J ۰۵۱۴-۴۰۰۲ E» واقع در یک خوشه ستارهای به نام «انجیسی ۱۸۵۱» (NGC ۱۸۵۱) کشف کردند که حدود ۵۴ هزار سال نوری دورتر از مرکز کهکشان قرار دارد.
اخترشناسان مشغول بررسی پرتوهای گاما تلسکوپ فرمی بودند که با این سیگنال مرموز مواجه شدند.
تخمین زده میشود که ۱۰۰ میلیارد ستاره فقط در کهکشان راهشیری وجود دارد و تعداد ستارههای موجود در جهان قابلِ مشاهده بیشتر از دانههای شن روی زمین است.
عکس جدید یک کهکشان باستانی دور میتواند به دانشمندان کمک کند تا به اطلاعات بیشتری پیرامون چگونگی شکلگیری آن و همچنین منشاء راه شیری برسند.
گروهی از ستاره شناسان یک سیگنال رادیویی مرموز را دریافت کرده و یافتههای خود را در ماهنامه انجمن سلطنتی نجوم منتشر کردهاند.
