نورعلی برومند؛ نابغهای که استادِ شجریان، مشکاتیان، لطفی و علیزاده بود
نورعلی برومند یکی از مهمترین چهرهها در تاریخ موسیقی معاصر ایران به شمار میرود. برومند، بهرغم نابینایی در همه عمر دست از کوشش برنداشت و درنهایت تاثیر بسیار زیادی بر موسیقی ایرانی به جا گذاشت.
فرارو- با وجود پیشینه طولانیای که موسیقی در ایران دارد، دوران معاصر دورانی بود که نقش مهمی در تثبیت موسیقی ایرانی داشت. دراینبین، بعضی از چهرههای موسیقی ایران از اهمیت ویژهای برخوردار هستند.
به گزارش فرارو، نورعلی برومند در سال 1285 متولد شد و در 30 دی 1355 چهره در نقاب خاک کشید. باوجوداینکه سالها از مرگ او میگذرد، تاثیری که بر موسیقی ایران به جا گذاشته، همچنان نیز به چشم میآید.
نابغۀ نابینای موسیقی ایرانی
در تهران متولد شده بود. موسیقی را درحالیکه تنها 7 سال سن داشت، بهشکل خودآموز با نواختن تمبک آغاز کرد. بهسبب علاقه پدرش به موسیقی، مورد حمایت وی قرار گرفت و این مسئله مسیر را برای رشد نورعلی هموارتر کرد. این شد که در 13سالگی به محضر درویشخان رفت و یادگیری موسیقی را زیرِ نظر وی آغاز نمود.
در مکتب درویشخان بود که با ابوالحسن صبا آشنا شد و دوستی دیرپایی را با وی آغاز نمود. تار و سهتار رفتهرفته با جسم و جان برومند آمیخته شدند و او روزگار نوجوانی و جوانیاش را بهتمامی در مسیر یادگیری این سازهای ایرانی مصروف داشت.
18ساله بود که برای ادامه تحصیل به برلین رفت. در برلین با موسیقی غربی نیز آشنا شد و نواختن پیانو را آغاز کرد. درادامه برای مدت کوتاهی به ایران بازگشت و مجددا در 22سالگی به آلمان سفر کرد. در این دوره بود که افزونبر موسیقی، به تحصیل در علوم پزشکی نیز مشغول شد.
بااینحال، روزگار با برومند یار نبود و چند سال پساز رجعت از آلمان، دچار عارضه چشمی شد و خیلی زود بیناییاش را از دست داد. برومند تنها 29 سال فرصت داشت تا جهان را با چشم سر ببیند. با از دست دادن این امکان، به این نتیجه رسید که باید بیشتر از همیشه چشمِ دلش را بیدار کند. این شد که موسیقی این بار با هیئت دیگری در روح وی جان گرفت و وارد مسیری شد که از او شخصیتی را ساخت که باید.
حالا گوشهای نورعلی برومند علاوهبر شنیدن اصوات باید چهره هر صوت را نیز مصور میکردند. موسیقی برای برومند حکم نقاشی را پیدا کرد و او با هر زخمه، توگویی رنگی را بر بوم میپاشید. ازاینگذشته برومند در این دوران شروع به تدریس موسیقی نیز کرد و افزونبر ایران، در بسیاری از کشورهای جهان نیز به تربیت شاگردانی دست زد. تاثیر وی بر معرفی موسیقی ایران به جهان بیمانند بود.
برومند شاگردان زیادی را به جامعه موسیقی ایران معرفی کرد که دراینبین باید به افرادی مانند اکبر گلپایگانی، محمدرضا شجریان، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و شهرام ناظری اشاره کرد.
